W cztery konie - Blogfrog.pl - najlepsze blogi i wpisy w jednym miejscu

<h1>W cztery konie</h1><p><img src="http://idacdonikad2.blox.pl/resource/WozyNaRynku.jpg" alt="Na krakowskim rynku" width="530" height="349" /> Do i z Krakowa : … w XVII wieku transport towarów w handlu dalekosiężnym odbywał się wozami zaprzężonymi w konie. Towar przed kradzieżami zabezpieczano najczęściej tzw. dekami, czyli skórami wołowymi lub krowimi. Czasem towar nakryty był brezentem. Najbardziej rozpowszechniony był wóz, zaprzężony w cztery konie – łatwy do manewrowania i do tego pakowny. Towary luksusowe (np. szkło weneckie) i lekkie (np. futra) przewożono po podmokłych i wyboistych drogach kolasami, koczami i wierzchem. Wozy owinięte były sznurami lub łańcuchami, które zabezpieczały przed zgubieniem i kradzieżą. Furmani posiadali na wyposażeniu pewnego rodzaju dźwig, który przypominał śrubę i miał na celu podnoszenie wozu, gdy ten ugrzązł w błocie. Sań używano stosunkowo rzadko, wóz stanowił główny środek transportu również zimą. Obciążenie wozu wynosiło prawdopodobnie 4 – 5 cetnarów na jednego konia, tj. ok. 260 – 325 kg. Obciążenie mogło być różne w każdym przypadku, zależało od gatunku towarów, wytrzymałości wozu, kondycji koni jak również doświadczenia furmana. Opłaty za transport były niejednolite i zależały od wagi towaru, odległości, stanu drogi i panującego na niej bezpieczeństwa. Kupcy umawiali się z furmanami, którzy z kolei solidarnie ustalali między sobą wysokość ceny, której potem się trzymali. Źródło: Handel zagraniczny Krakowa w połowie XVII wieku – Jacek Wijaczka, Towarzystwo Naukowe „Societas Vistulana” 2002</p><p><a href="http://idacdonikad2.blox.pl/2010/02/W-cztery-konie.html">W cztery konie</a></p>