Za tłuste! Za słodkie! Czyli Bona na Wawelu - Blogfrog.pl - najlepsze blogi i wpisy w jednym miejscu

<h1>Za tłuste! Za słodkie! Czyli Bona na Wawelu</h1><p><img src="http://idacdonikad2.blox.pl/resource/Wawel_Bona_1.jpg" alt="Wawel" width="476" height="622" /> Bona w Krakowie: „Dopiero jednak zjeżdżając w dół z łagodnego pagórka zobaczyła wreszcie i sam obwarowany gród, nad którym niczym iglice przebijały lecące obłoki setki wież i wieżyczek kościelnych. Potem przez potężny Barbakan orszak wsunął się w ulice miasta o wąziutkich a wysokich kamienicach. Przybrane były wszystkie w tureckie makaty, wzorzyste kobierce, w proporce ze smokiem Sforzów i herbami Jagiellonów. Do ścian domów przystawiono drabiny, na których tłoczyła się gawiedź, a z otwartych okien wiwatowali mieszczanie i urodziwe mieszczki odziane strojnie, jak w największe święto. Krzyczeli ludzie, nie ustawały bić działa oraz huczeć dzwony, i tak orszak dotarł wieczorem do katedry na Wawelu, gdzie już przy świecach pochyliły się wszystkie głowy przed grobem świętego Stanisława, patrona Polski. Po pięknej i długiej mowie powitalnej księdza biskupa, podkanclerzego Tomickiego, król podał rękę nowo przybyłej i wprowadził na wawelskie komnaty, a że było już po północy, dworki Bony pospiesznie ułożyły ją do wspaniałego łoża”. <img src="http://idacdonikad2.blox.pl/resource/Wawel_Bona_2.jpg" alt="Wawel" width="530" height="355" /> „Była ciekawa, czy mogłaby jeździć konno po tutejszych ogrodach i galopować wzdłuż brzegów Wisły, ale kanclerz Alifio bał się, że nie pochwaliłby tego ani król, ani lud tutejszy przywykły do oglądania swych królowych tylko w majestacie lub w kolebkach ciągnionych przez cztery rumaki. Skrzywiła usta. Przebywanie w zimnych komnatach, gdy za oknami świeciło wiosenne słońce, zaczęło jej już ciążyć. Kazała Marinie wybadać, jakie są podwawelskie ogrody i czy nie mogłaby siadywać w cieniu drzew z wierszami Horacego lub Petrarki w ręku. Czy właśnie tam, wśród młodej zieleni, nie powinna by ich bawić przydzielona do jej dworu karlica Dosia?”. <img src="http://idacdonikad2.blox.pl/resource/Wawel_Bona_3.jpg" alt="Wawel" width="530" height="368" /> „Wie już, co zrobi natychmiast, od jutra: zacznie uczyć się tego dziwnego języka. Jednakże, aby pozostać sobą, Boną Sforza, zamieni od razu te biedne ogrody w przepyszny kwietny kobierzec, w zielony raj godny zachwytów największych poetów Italii… Prawie biegła po cienistych krużgankach, nie przestając ganić, narzekać, snuć planów na najbliższą przyszłość. - O Dio! – dziwiła się – to mają być ogrody polskiego króla? Trochę drzew i dużo trawy. A sad? Warzywnik? Ależ tam nic nie rośnie. Niente! Niente! Trzeba będzie sprowadzić italskich ogrodników. A także kucharzy. Wszystko, co jedzą ci ludzie, jest nie do jedzenia: za tłuste i za słodkie. Żadnych jarzyn, sałaty, owoców. Zawiesiste zupy i sosy, gorzkie piwo. Okropność!”. Fragmenty: Smok w herbie – królowa Bona – Halina Auderska, Wydawnictwa Radia i Telewizji, Warszawa 1984 <img src="http://idacdonikad2.blox.pl/resource/Wawel_Bona_4.jpg" alt="Wawel" width="376" height="537" /> </p><p><a href="http://idacdonikad2.blox.pl/2010/02/Za-tluste-Za-slodkie-Czyli-Bona-na-Wawelu .html">Za tłuste! Za słodkie! Czyli Bona na Wawelu</a></p>